Actueel

Samen dragen we zorg voor een veilige thuissituatie voor cliënten. Hoe ervaren verpleegkundigen hun werk? Wat doen hulpverleners in een noodsituatie? Lees en leef mee met onze mensen die situaties uit de dagelijkse praktijk met u delen.

Op het randje van haar bed

Het is 6.15 uur in de ochtend als de telefoon gaat. Het is een melding van een personenalarm van Vierstroom Verpleeg Thuis. Het is mevrouw van Oudere en ze vertelt me dat ze op het randje van haar bed zit en er niet meer in kan komen. Ze ademt hoorbaar zwaar en ik vermoed dat ze benauwd is. Zonder twijfel beslis ik om naar haar toe te gaan om polshoogte te nemen. Binnen ongeveer 10 minuten ben ik bij haar binnen. Mevrouw van Ouderen geeft aan dat ze, naast haar benauwdheid, erg moe is.  Ze vertelt me ook dat ze afgelopen week 100 jaar geworden is en erg blij is nog zelfstandig thuis te kunnen wonen.

We geven mevrouw de noodzakelijke medicatie, maar vanaf dat moment is ze al niet meer aanspreekbaar

Eerst de controles doen, want mijn gevoel zegt dat er meer aan de hand is dan alleen haar benauwdheid. Haar bloeddruk meet ik drie keer, omdat deze erg hoog is. Vervolgens het zuurstofgehalte, saturatie en haar pols. De waardes geven aan dat mevrouw snel naar het ziekenhuis moet. Ze zegt dat absoluut niet te willen. Ik leg haar uit dat het niet goed met haar gaat en dat er zo snel mogelijk een arts naar haar moet kijken. Uiteindelijk besluiten we de Huisartsenpost (HAP) in te schakelen. Nadat ik mevrouw in bed heb geholpen, bel ik direct de HAP. Tegelijkertijd hou ik haar goed in de gaten, maar tijdens het telefoongesprek verslechtert haar situatie snel. De dienstdoende arts van de HAP is onderweg, terwijl ik met de assistent aan de lijn blijf. In het dossier lees ik ondertussen dat mevrouw bij hartstilstand niet gereanimeerd wilt worden. Met mijn andere telefoon bel ik tegelijkertijd haar zoon en vertel ik hem over de verslechterde situatie van zijn moeder. Of hij zo snel mogelijk zou willen komen. Hij stapt gelijk in zijn auto. Na 10 minuten komt de arts binnen. We geven mevrouw de noodzakelijke medicatie, maar vanaf dat moment is ze al niet meer aanspreekbaar. Ik zit naast mevrouw op het randje van het bed en hou haar hand vast. Na een paar minuten stopt ze met ademhalen en overlijdt ze. Haar zoon is helaas te laat om nog afscheid te kunnen te nemen. Wel bedankt hij me dat ik er voor haar kon zijn en dat ze niet alleen was.

Onderweg naar kantoor denk ik na over de situatie, nog steeds onder de indruk van de snelheid waarmee het is gegaan. We hebben al het mogelijke voor haar gedaan en haar overlijden niet kunnen voorkomen. Een moeilijke gedachte, maar het troost me dat ze niet alleen was en niet heeft geleden.

Miranda Greidanus

Verpleegkundige

Omwille van de privacy zijn namen van cliënten in het artikel gefingeerd.

Veilig Thuis Verpleegkundig Team B.V.    Noordkade 64A 2741 EZ Waddinxveen (ZH)    contact@verpleegkundigteam.nl    VerpleegkundigTeam.nl